Toen & Nu
Nogsteeds heb ik moeite met mijn gewicht. Vanaf mijn afrondingsperiode bij de * viel ik al heel langzaam wat af. Niet zorgelijk, zo bestempelden we het toen maar; het ging tenslotte verder zo goed.
Vanaf dat moment ben ik in een paar maanden 7 kilo afgevallen. Daarvan is er in de eendaagse weer xe9xe9ntje bijgekomen, maar verder kwam ik niet. Het blijft zo ontzettend eng, dat aankomen. Voor het eerst in mijn leven had ik geen ondergewicht meer. Waar de angst vandaan komt, daar ben ik momenteel mee bezig. En ondertussen, probeer ik weer aan te komen. In ieder geval 3 kilo, tot een gezond gewicht van BMI 20. Dat is ook het gewicht waar ik op uit kwam met een gemiddeld goed eetpatroon, wat ik dus ook niet niet heb. Ik eet precies genoeg om steeds weer * kilo te wegen en dat betekent: In de ban van het eten. En dat is waar ik vanaf moet.
Toch voel ik me al lang zo dik en weet ik niet of ik het kan en durf. Het is al heel dik.. moet het dan echt nog dikker? Op de een of ander manier zit ik vast op *kilo en durf ik daar nog geen halve kilo van af te wijken, wat ik nu dus wel moet gaan doen… ENG! (maar waarom?)

12 May 2010 at 23:40
*Herkenning*..
Ik heb prcs hetzelfde, noujah, de situatie is iets anders maar de angst is gelijk, en waar die vandaan komt? We zijn er vandaag heel erg in gedoken bij drama, en de sleutel denken we te hebben gevonden..
B strong girl! You can do it, dat heb je al eerder laten zien.
Liefs, Naantje.
15 May 2010 at 16:01
Dat is al een tijdje geleden. Leuk om weer van je te lezen. En lees ik positieve dingen, je hebt je plekje weer gevonden, het gaat goed met je vriend en je vriendinnen.. ik hoop zo dat dat je kan motiveren om vol te houden. Om de eetstoornis los te laten en daarin stapjes te zetten. Kan me voorstellen dat de wekelijkse gesprekken stof tot nadenken geven.
Hou vol en zet hem op!