Misschien schrijf ik wel niet omdat er zoveel door mxb4n kop gaat, dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen. Er is geen vaste gebruiksaanwijzing van hoe ik de therapie moet volgen, hoe ik het invul, wat ik ga beslissen en hoe het hoort. Nee.. niets staat vast. Het zijn allemaal alleen maar ideeen en opties die rondvliegen. We weten het niet, zijn zoekenden zegt R. tijdens onze gesprekken. Daarom is er ook geen duidelijk plan. Het gaat over zoveel dingen, maar wat is het nou echt…

Het gaat over…

…perfectionisme, eisen die ik aan mezelf stel, eigen waarheden die ik heb, met twee maten meten, en de vraag wat wil IK nou eigenlijk zelf…?

…mannen, aantrekkelijk zijn en vrouw-zijn. Aanwezig zijn en aandacht krijgen, gezien worden en dat verdragen. Ik ben geen vrouw, maar ook geen meisje meer… 

…structuur aanhouden; rust, regelmaat en reinheid is voor mij heilig. En daarbij dus over meevoelen, zorgen, bezorgd zijn, voor anderen denken en mezelf vergeten.

…angsten, voor heel veel dingen. Voor reeele en vooral irrieel dingen: zonder aanleiding. Bijvoorbeeld angst voor aankomen, angst voor eten, maar ook kinderangsten, in het donker, alleen over straat, enge films of een boef in de kast.

…school, werk, volwassen zijn, over later en beslissingen nemen; knopen doorhakken. Verantwoordelijk willen zijn, maar toch niet durven. Tussen mal en dwaas in blijven hangen. 

…boos op mezelf zijn, uiteindelijk alles als boosheid naar mezelf toe projecteren en op die momenten echt haat voelen en walging.

…eten, aankomen en de weerstand die ik voel. Misschien heeft mxb4n anorexia-stemmetje iets teveel ruimte gekregen afgelopen tijd waardoor het mooie van aankomen soms minder belangrijk is dan het enge van aankomen. En dat moet weer andersom worden.

Vanalles door elkaar en dat allemaal tegelijk…